Pierwszą swoją książkę Jan-Paul Sartre publikuje przed rozpoczęciem drugiej wojny światowej. Jest to czysto filozoficzna powieść, która zawiera w sobie jednocześnie wątki autobiografii. Odebrana jest ona bardzo kontrowersyjnie, jednak nie przeszkadza to w odniesieniu jej niemałego sukcesu. W czasie kiedy miejsce ma w roku 1939 dziwna wojna zajmuje się on pisaniem naprawdę ogromnej ilości utworów, nad książkami spędza dziennie po kilkanaście godzin. Podczas pierwszych z działań wojennych w czerwcu roku 1940 dostaje się do niewoli i osadzony jest w obozie jenieckim na terenie Niemiec, gdzie po raz pierwszy czuje czym jest patriotyzm oraz solidarność z innymi ludźmi. Udaje mu się jednak w końcu wyjść na wolność dzięki podrabianemu zaświadczeniu lekarskiemu, które daje mu możliwość powrotu do Paryża.