W początkowej fazie rozmyślań poglądy Jan-Paul Sartre jak najbardziej przyporządkować można do tradycji myśli egzystencjalistycznej, czyli nurtu filozoficznego wywodzącego się z początków wieku dwudziestego, chociaż motywy z nim związane pojawiają się już o wiele wcześniej. Najsłynniejsze z dzieł Jan-Paul Sartre opublikowane zostaje w roku 1943, gdzie zawiera najważniejsze z swoich przemyśleń z zakresu filozofii właśnie. Dotyczy ona między innymi fenomenologii, czyli badań sposobów na podstawie jakich pojawiają się rzeczy, czy też miejsce ma ich obecność w świadomości każdego z ludzi. Nie jest ona jednak prostym rejestrowaniem treści przez nasz mózg, ale będzie badać także struktury poszczególnych elementów. Ontologia natomiast starała będzie się głównie odpowiadać na takowe pytania jak z czego składają się rodzaje rzeczy. Mówiąc najogólniej więc, że teoria wysnuta przez samego filozofa, dotycząca ontologii fenomenologicznej będzie przede wszystkim szukała związków pomiędzy faktami mającymi miejsce a naszą świadomością o nich samych. Jan-Paul Sartre zadawał sobie bardzo często pytanie, co oznacza bycie istotą ludzką, człowiekiem. Jego odpowiedź zawiera się w kilku poszczególnych dziełach. W niektórych z nich podkreśla, że ludzkie rzycie składało będzie się z dwóch sposobów na istnienie, nicości oraz bytu. Rozwinięcie tejże ideologii jest już jednak bardzo zawiłym i jej zrozumienie wymaga konkretnej i uwarunkowanej wiedzy, czy też szczególnych poglądów i spojrzenia na świat inaczej staje się ona niezrozumiała.